50 jaar geleden won Lucien Van Impe de Ronde van Frankrijk: "Het scheelde geen haar of ik was uit de Tour gestapt"  | VRT NWS Nieuws

Vóór 1976 had Van Impe al 3 keer de bergtrui gewonnen en stond hij 2 keer op het eindpodium. Klimmen had hij geleerd door eindeloos de Muur van Geraardsbergen op en af te rijden. Dat vertelde Filip Osselaer, auteur van een biografie over Van Impe, 5 jaar geleden al in de Radio 1-podcast 'Weetikveel' .

Pas in 1975 was Van Impe overtuigd dat hij het eindklassement van de Tour kon winnen. Dat jaar won hij een tijdrit van bijna 50 kilometer tegen de beste renners. "Direct na de aankomst zei ik: 'Als ik dit kan, dan ga ik volgend jaar naar de Tour om te winnen, en niet meer voor het bergklassement.'"

Van Impe stond tot en met 1975 vooral bekend als renner die zich toelegde op de bergtrui.

Ook het vertrek van Eddy Merckx speelde volgens Van Impe in zijn voordeel. Zo kreeg Merckx in 1975 zijn bekende klap op Pra-Loup en nam hij het jaar daarna niet meer deel aan de Tour. "Koersen tegen Merckx was niet te doen, dus een Tour zonder hem maakte een groot verschil."

Ik was er elke dag mee bezig dat mijn dag nog zou komen

Lucien Van Impe (79), de laatste Belgische Tourwinnaar

Van Impe startte de Tour met 1 doel voor ogen. "Ik was er zelf van overtuigd dat dit mijn Tour was." Hij profiteerde naar eigen zeggen ook van het feit dat Freddy Maertens bijna elke dag de sprint won. Zijn ploeg hield het peloton bijeen, waardoor Van Impe nauwelijks tijd verloor op zijn concurrenten. "Ik was er elke dag mee bezig dat mijn dag nog zou komen."

En die dag kwam er op 10 juli, op de Pla d'Adet. Van Impe had kort daarvoor de gele trui verloren aan Raymond Delisle, maar wist dat hij die op de zware aankomsten ruimschoots kon terugpakken. Delisle verloor die dag meer dan 10 minuten. Naaste belager Joop Zoetemelk eindigde ruim 3 minuten achter Van Impe. "Vanaf dat moment wist ik dat ik sterk genoeg was", blikt hij terug.

Van Impe toont zijn gele trui die hij de dag ervoor veroverde op de Plat d'Adet.

Toch bevatte zijn traject naar Parijs heel wat hindernissen. Zo verliep de samenwerking met de nieuwe ploegleider Cyrille Guimard niet zonder spanningen. Van Impe omschrijft hem als een koppig figuur, die in Frankrijk 'Le Petit Napoléon' werd genoemd. "Als wij als ploeg zeiden dat iets zwart was, dan zei hij dat het wit was, en dan moest het ook wit zijn."

Het dreigde zelfs even helemaal mis te lopen tussen Van Impe en Guimard, na een incident rond een bidon. In de etappe op weg naar Pau weigerde de Fransman om een drinkbus te geven aan Van Impe. Guimard wilde zelf beslissen wanneer Van Impe recht had op die bidon. Van Impe was op dat moment drager van de gele trui en riep dat hij 'un con', een klootzak, was. 

Guimard pikte die uitspraak niet en zei hem na de etappe dat de ploeg niet meer voor Van Impe zou rijden zolang hij zijn excuses niet aanbood. Van Impe weigerde aanvankelijk. 

Mijn vrouw heeft me overtuigd om mijn excuses aan te bieden, anders was ik mogelijk naar huis gegaan

Lucien Van Impe (79), de laatste Belgische Tourwinnaar

Uiteindelijk redde zijn vrouw de situatie. Ze reisde 's nachts naar de Tour af. "Zij heeft me kunnen overtuigen door te zeggen: 'Zeg nu gewoon dat het je spijt, dan is het achter de rug.'" Van Impe bood zijn excuses aan, naar eigen zeggen niet voor Guimard, maar voor zijn vrouw en zijn ploeg. "Anders was ik, denk ik, naar huis gegaan."

Het was de vrouw van Van Impe die hem overtuigde om het bij te leggen met Guimard.

Van Impe hield zijn trui uiteindelijk vast tot in Parijs. Dat deed hij niet met een gerust gemoed, want er leefde een constante vrees dat hij alsnog ergens zou vallen. Zo bezorgde de slotrit in Parijs hem nog de nodige zenuwen. "Als je dan een lekke band krijgt of valt, kun je zo 2 tot 3 minuten verliezen."

Die vrees bleek onterecht, want Van Impe haalde de aankomst op de Champs-Élysées zonder kleerscheuren. "Meteen daarna viel er een grote druk van mijn schouders. Het podiummoment dat daarna volgde, voelde als een overrompeling. "Vanaf dat moment is mijn hele wereld veranderd", klinkt het. Na het podium werd hij uitgenodigd bij de president, daarna volgde nog een groot feest.

Of hij de koers nog altijd volgt? "Jazeker", klinkt het volmondig. Al vindt hij dat we het wielrennen van vandaag niet meer kunnen vergelijken met het jaar waarin hij de Tour won. "Kijk maar naar de hele omkadering: renners sliepen destijds soms met meerdere ploegen samen in grote zalen."

"We kregen ook elke dag hetzelfde menu: aardappelpuree met prinsessenboontjes en kip of biefstuk. De organisatie van de Tour kwam zelf controleren of het menu niet werd aangepast. Ook het materiaal was anders: fietsen wogen 2 tot 3 kilo meer dan nu. Oortjes bestonden niet."

Intussen blijft hij de laatste Belgische Tourwinnaar en krijgt hij nog veel fans van vroeger over de vloer. Over een nieuwe Belgische Tourwinnaar is Van Impe eerder sceptisch. "Uiteraard hoop ik op een opvolger, maar voorlopig zie ik geen Belg in het peloton die kans maakt om de Tour te winnen."

Thuisdorp herdenkt de zomer van 1976

Zaterdag 18 juli staat het centrum van Mere (Erpe-Mere) volledig in het teken van Lucien Van Impe. De festiviteiten starten om 14 uur met een feestelijke optocht vanaf 't Vissershof, die wordt aangevoerd door Lucien Van Impe zelf.

Aansluitend volgt op het Dorp een podiumprogramma met interviews met oud-wielrenners zoals Roger De Vlaeminck, een platenveiling voor het goede doel en een gezamenlijk herbelevingsmoment van de Tour-aankomst uit 1976.

Vanaf de avond verschuift de focus naar livemuziek met muziekoptredens. In de lokale zalen worden daarnaast historische filmbeelden getoond en openen tentoonstellingen met cartoons en huldigingen rond de carrière van de wielerheld.

Van Impe krijgt nog vaak fans over de vloer die een handtekening wensen.